Rezerwat Krajobrazowy „Karczówka”

Rezerwat Krajobrazowy „Karczówka” powstał w 1953 roku. Początkowo chroniony był obszar lasu, głównie sosnowego. Rezerwat stanowi kompleks leśny otoczony zabudowaniami i nieużytkami. Głównym jego celem jest ochrona drzewostanów, dziś w większości mieszanych. W drzewostanie porastającym wzgórze w obrębie rezerwatu dominuje sosna, liczne są też buki i brzozy. Las sosnowy ma około 180 lat. Na terenie Karczówki występuje wiele roślin chronionych: sasanki, bluszcze, storczyki, lilia złotogłów.

Malowniczy las otacza zespół klasztorny z VXII wieku. Wzniesiony na szczycie Karczówki kościół i klasztor ufundował biskup Marcin Szyszkowski jako wotum za ominięcie Kielc przez szalejącą na terenie Polski zarazę. Kościół pod wezwaniem Karola Boromeusza i klasztor dla Bernardynów zbudowano w latach 1624-1631. Od 1957 roku obiekt przejęli Księża Pallotyni.

Wzgórze w większej części zbudowane jest z masywnych, gruboławicowych wapieni dewońskich. Warto zwrócić uwagę na skały, które znajdują się u stóp wzniesienia (skrzyżowanie ulic Karczówkowskiej i Podklasztornej), to zlepieńce permskie, złożone z otoczaków (okruchy skał zaokrąglone podczas transportu) wapieni połączonych czerwonawym spoiwem. Skały te znane są jako Zygmuntówka, a wydobywane były na Czerwonej Górze koło Jaskini Raj.

Na Karczówce zachowały się liczne ślady po dawnych robotach górniczych: zapadliska tzw szpary, obecnie w większości zarośnięte przez las. Podążając za szlakiem pieszym czerwonym za zabudowania kościoła dojdziemy do stanowisk górniczych. Zobaczymy największą szparę ( ok 400 m długości i 2 m szerokości) w której wydobywano galenę – rudę ołowiu.

Legenda o górniku Hilarym Mali i posągu św. Barbary
Zanim w początkach XVII wieku na malowniczym wzgórzu Karczowskiej Góry wybudowano kościół i klasztor, wzniesienie było dobrze znane górnikom, pochodzącym z okolicznych miejscowości. Siódmego grudnia 1646 roku włościanin i górnik z Niewachlowa, Hilary Mala wydobył ze szpary ziemnej w Górze Machnowskiej zadziwiającej wielkości trzy bryły galeny, z których wykonano trzy posągi. Z największej z nich została wykonana rzeźba Świętej Barbary – patronki górników. Figura po dzień dzisiejszy znajduje się w kaplicy pod wieżą dzwonnicy klasztornej. Miejsce, w którym Hilary Mala znalazł galenę nazwano „Szparą Świętych”

Z tym wydarzeniem wiąże się legenda… Wedle podań ustnych, pewnego razu po modlitwie Hilary Mala zasnął z litanią na ustach. We śnie ujrzał Świętą Barbarę. Usłyszał od niej słowa zachęty do poszukiwania skarbu. Podczas snu widział zamkniętą szparę i skałę ponad skarbem w górze. Zrozumiał, że należy ją przebić. Skarbem tym okazała się bryła ołowiu, z której wyrzeźbiono posąg św. Barbary.

Dodaj komentarz